یه پیشرفت غافلگیرکننده تو درمان ریزش مو: یه ژل قندی، رشد مجدد قوی مو رو تحریک می‌کونه

تو سال ۲۰۲۴، دانشمندها به یه درمان بالقوه جدید برای ریزش موی ارثی برخورد کردن، که شایع‌ترین علت ریزش مو هم تو مردها و هم تو زن‌ها تو کل دنیاست.

این قضیه با تحقیقی روی یه قند طبیعی که به تشکیل DNA کمک می‌کونه، شروع شد: همون بخش «دئوکسی‌ریبوز» از اسید دئوکسی‌ریبونوکلئیک.

دانشمندهای دانشگاه شفیلد و دانشگاه COMSATS تو پاکستان، موقعی که داشتن بررسی می‌کردن که چطور این قندها موقعی که به صورت موضعی استفاده بشن، به بهبود زخم تو موش‌ها کمک می‌کنن، متوجه شدن که موهای دور زخم‌های درمان شده، سریع‌تر از موش‌های درمان‌نشده دوباره رشد می‌کنن.

این تیم که حسابی کنجکاو شده بودن، تصمیم گرفتن بیشتر تحقیق کنن.

تو یه تحقیقی که تو ژوئن ۲۰۲۴ چاپ شد، اونا موش‌های نری رو که ریزش موی ناشی از تستوسترون داشتن، برداشتن و موهای پشتشون رو تراشیدن. هر روز، محقق‌ها یه دوز کوچیک از ژل قند دئوکسی‌ریبوز رو روی پوستشون می‌مالیدن و تو چند هفته، موهای این ناحیه رشد مجدد «قوی‌ای» رو نشون دادن و موهای بلند و ضخیمی درآوردن.

این تیم فهمیدن که ژل دئوکسی‌ریبوز اونقدر مؤثر بوده که دقیقاً به اندازه ماینوکسیدیل، یه درمان موضعی برای ریزش مو که معمولاً با نام تجاری روگین شناخته می‌شه، کار کرده.

شیلا مک‌نیل، مهندس بافت از دانشگاه شفیلد، گفته: «تحقیق ما نشون میده که جواب درمان ریزش مو ممکنه به سادگی استفاده از یه قند دئوکسی‌ریبوز طبیعی برای تقویت خون‌رسانی به فولیکول‌های مو برای تشویق رشد مو باشه.»

ریزش موی ارثی، یا آلوپسی آندروژنیک، یه وضعیت طبیعیه که به خاطر ژنتیک، سطح هورمون‌ها و پیری به وجود میاد و تو مردها و زن‌ها به شکل‌های مختلفی ظاهر می‌شه.

این اختلال تا ۴۰ درصد از جمعیت رو درگیر می‌کونه و با این حال، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تا الان فقط دو تا دارو رو برای درمان این وضعیت تأیید کرده.

با اینکه ماینوکسیدیل بدون نسخه می‌تونه برای کند کردن ریزش مو و تقویت یه کم رشد مجدد کار کنه، ولی برای همه کسایی که ریزش مو دارن، جواب نمیده.

اگه ماینوکسیدیل مؤثر نباشه، بیماران مرد می‌تونن سراغ فیناستراید (با نام تجاری پروپشیا) برن؛ یه داروی خوراکی تجویزی که جلوی تبدیل تستوسترون به دی‌هیدروتستوسترون رو می‌گیره. این دارو هنوز برای بیماران زن تأیید نشده.

فیناستراید می‌تونه ریزش مو رو تو حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد از بیماران مرد کند کنه، ولی به محض اینکه شروع بشه، باید به طور مداوم مصرف بشه. این دارو می‌تونه با عوارض جانبی ناخواسته و گاهی شدید، مثل اختلال نعوظ، درد بیضه یا سینه، کاهش میل جنسی و افسردگی، همراه باشه.

مک‌نیل و همکارانش، به رهبری محمد انجم، محقق مواد زیستی، تو مقاله‌شون نوشتن: «درمان آلوپسی آندروژنتیک همچنان چالش‌برانگیزه.»

این تیم با هم یه ژل زیست‌تخریب‌پذیر و غیرسمی رو از دئوکسی‌ریبوز طراحی کردن و این درمان رو روی مدل‌های موشی ریزش موی مردانه اعمال کردن.

ماینوکسیدیل هم روی مدل‌های موشی طاس آزمایش شد و بعضی از حیوونا برای اینکه خیالشون راحت بشه، یه دوز از هم ژل قند و هم ماینوکسیدیل رو دریافت کردن.

در مقایسه با موش‌هایی که یه ژل بدون هیچ دارویی دریافت کرده بودن، اونایی که یه ژل با قند دئوکسی‌ریبوز دریافت کرده بودن، شروع به درآوردن فولیکول‌های موی جدید کردن.

هم ماینوکسیدیل و هم ژل قند، ۸۰ تا ۹۰ درصد رشد مجدد مو رو تو موش‌های با ریزش موی مردانه تقویت کردن. اما ترکیب کردن این درمان‌ها، تفاوت خیلی بیشتری ایجاد نکرد.

تو مراحل مختلف در طول این آزمایش ۲۰ روزه، عکس‌هایی گرفته شد و تأثیرش واضحه.

محقق‌ها مطمئن نیستن چرا ژل دئوکسی‌ریبوز رشد موهای بلندتر و ضخیم‌تر رو تو موش‌ها تحریک می‌کونه، ولی دور و بر محل درمان، این تیم متوجه افزایش رگ‌های خونی و سلول‌های پوستی شدن.

محقق‌ها نوشتن: «هر چی خون‌رسانی به پیاز مو بهتر باشه، قطرش بزرگتر می‌شه و رشد مو هم بیشتر می‌شه.»

اگه ژل دئوکسی‌ریبوز تو آدما هم مؤثر باشه، می‌شه ازش برای درمان آلوپسی یا حتی تحریک رشد مجدد مو، مژه و ابرو بعد از شیمی‌درمانی استفاده کرد.

نویسنده‌ها نوشتن: «این یه حوزه‌ست که به شدت کمتر روش تحقیق شده و برای همین به رویکردهای جدیدی نیاز هست.»

آزمایش‌های فعلی فقط روی موش‌های نر انجام شده، ولی تحقیقات بیشتر ممکنه نشون بده که استفاده از این قندهای طبیعی می‌تونه برای موش‌های ماده‌ای هم که دچار آلوپسی ناشی از تستوسترون هستن، کار کنه.

مک‌نیل گفته: «تحقیقی که ما انجام دادیم، خیلی تو مراحل اولیه است، ولی نتایجش امیدوارکننده‌ست و ارزش تحقیقات بیشتر رو داره.»

لینک منبع